fbpx

Revit help – optymalizacja pracy – cz. 2 Konstrukcje

Revit help – optymalizacja pracy – cz. 2 Konstrukcje
Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez administratora danych osobowych, tj. CADSOFT Tomasz Grzyb z siedzibą w Warszawie, przy ulicy Bema 60, NIP 5341548061, REGON 016199727 w celach marketingowych poprzez prowadzenie marketingu za pośrednictwem drogi elektronicznej...Więcej
Udowodnij, że nie jesteś botem wybierając mapę

Revit help – optymalizacja pracy – cz. 2 Konstrukcje

 

Artykuł jest kontynuacją tematu, w jaki sposób poprawnie modelować i zarządzać modelem aby praca w Revit była wydajna. W tej części skupię się na optymalizacji pracy z elementami konstrukcji.

 

Konfiguracja projektu

  • Jeśli nie jest to potrzebne, wyłącz funkcję automatycznego sprawdzania modelu analitycznego.

Plik-Opcje-Interfejs użytkownika odznacz „Analiza i narzędzia konstrukcyjne”. Zmiany te należy dokonać w programie każdego użytkownika, który pracuje z modelem centralnym.

 

  • „odblokuj model analityczny” odznacz jeśli nie zamierzasz korzystać z tej funkcjonalności.

Poziom rozwoju

Nie modeluj niepotrzebnie i na wyrost, nie zakładaj „a może się przyda”.

Na wstępnym etapie wraz z dostarczeniem dokumentu BIM Execution Plan, powinny zostać określone poziomy szczegółowości geometrycznej i informacyjnej komponentów i modelu BIM. W zależności jaki standard zostanie obrany, należy się trzymać minimalizmu modelowego, to znacznie ułatwia pracę z modelem i współpracę z kooperantami.

Pomocne mogą być tutaj informację zawarte w BIM Standard PL – projekt.

https://www.uzp.gov.pl/__data/assets/pdf_file/0024/43449/BIM-Standard-wersja-opublikowana-2.0.pdf

 

Hierarchia modelowania

Informacje, które są dostępne w celu modelowania budynku, w szczególności konstrukcji, bardzo często zawierają błędy i brak precyzji z powodu niespójnej pracy na podkładzie programu AutoCAD. Informacje te należy zatem odpowiednio ponownie zinterpretować i przefiltrować, aby uniknąć wszelkich źródeł dalszych nieodwracalnych niedokładności podczas opracowywania modelu BIM.

  1. Proces modelowania należy rozpocząć od zbadania symetrii i ogólnych zależności geometrycznych między różnymi częściami budynku.
  2. Następnie należy ustalić główny układ konstrukcji i elewacji, uwzględniając najpierw symetrie, a następnie jasno wyrażone adnotacje.
  3. Kolejny krok polega na umieszczeniu słupów wyrównanych z przecięciami osi konstrukcyjnych; w przypadku mimośrodu słupy powinny być odpowiednio odniesione do osi poprzez wprowadzenie wymiaru.
  4. Belki, ściany konstrukcyjne i otwory stropowe należy umieścić w stosunku do słupów (wyrównanych do czoła, do osi, z określonym odsunięciem…) odpowiedniego poziomu, z zachowaniem ścieżek obciążenia.
  5. Należy uszanować logiczne powiązanie między elementami różnych poziomów, pod warunkiem, że relacja zachowuje zdrowy rozsądek.
  6. Granice stropu powinny zostać wyznaczone, biorąc pod uwagę za punkt odniesienia elementy wymienione w poprzednich punktach, o ile nie ma wyraźnych odniesień z odpowiednio zdefiniowanymi wymiarami / odsunięciami.
  7. Tylko wtedy, gdy nie ma wyraźnego odniesienia lub wymiaru w odniesieniu do elementu, należy to zlokalizować biorąc pod uwagę bezpośrednie pomiary z pliku CAD lub wybór elementów z plików importowanych.
  8. Używanie narzędzia wskaż linie  w każdym przypadku na tym etapie jest niebezpieczne, ponieważ linie CAD mogą prowadzić nas do elementów mimośrodowych lub elementów           o geometrii bardziej złożonej niż zamierzano.

 

Modelowanie szalunków.

  1. Słupy betonowe powinny być modelowane od podłogi (dolna powierzchnia) do podłogi (górna powierzchnia), umożliwiając ich indywidualne planowanie zgodnie z logiką konstrukcyjną oraz do celów ilościowych. Również do umieszczania systemów zbrojenia indywidualnie na każdym.
  2. We wczesnych projektach schematów ściany można modelować na pełnej wysokości, a następnie dzielić w późniejszym momencie, chociaż nie jest to zalecane, ponieważ utracisz powiązane filtry.
  3. Nie można oznaczyć krawędzi stropu (nie mają też właściwości analitycznych), dlatego najlepiej jest używać belki do pogrubień krawędzi stropu, które wymagają zestawienia.
  4. Podczas modyfikowania podłogi często pojawia się komunikat:

Powiedz „Nie”, ponieważ to ty powinieneś kontrolować, które ściany są przymocowane do podłogi, a nie program Revit.

  1. Otwory przez ściany powinny być modelowane przy użyciu rodziny drzwi i okna, ponieważ ten proces roboczy umożliwia szybsze umieszczanie, edycję rozmiarów otworów poprzez powielanie rodzin, a wszystkie informacje można wyświetlać w zestawieniach, których można również użyć do szybkiej edycji.
  2. Belki powinny być modelowane między słupami. Oznacza to od osi do osi, a nie od lica do lica.
  3. Ważne jest, aby modelować w sposób, w jaki ma zostać zbudowany. Wygeneruje odpowiedni model analityczny, a za pomocą narzędzi do cięcia/łączenia możemy uzyskać prawidłową reprezentację i wielkości objętości.

 

Używaj płaszczyzn odniesienia, aby umieścić elementy konstrukcyjne, takie jak belki pochyłe. Zawsze nadaj nazwę płaszczyzną odniesienia, które są ważnymi odniesieniami w modelu.

Należy pamiętać, że płaszczyzny odniesienia mogą wymagać uwzględnienia w grupach, gdy znajdują się na nich elementy konstrukcyjne.

Modelowanie konstrukcji stalowych

  1. Jeśli to możliwe, unikaj nadmiernego modelowania połączeń 3D, takich jak blachy węzłowe, czołowe i łączniki/śruby, w środowisku Revit. Robiąc typowe szczegóły, zamiast tego utwórz lub użyj połączeń komponentów detali 2D. Do detalowanie i projektowania warsztatowego konstrukcji stalowych użyj dedykowanego narzędzia Advance Steel
  2. Wszystkie widoki konstrukcji stalowej należy ustawić na Poziom szczegółowości: Średni / Wysoki. W przeciwnym razie zobaczymy schematyczne linie osi dla elementów stalowych. Jest to domyślne zachowanie rodzin stali na niskim poziomie szczegółowości, chociaż można je zmodyfikować.
  3. Upewnij się, że we właściwościach elementu wybrałeś odpowiednie przeznaczenie konstrukcyjne, które wpłynie na widoczność obiektów.
  4. Każdy pręt stalowy należy zamodelować z uwzględnieniem linii osi i jej wstawienia w stosunku do innych osi pręta stalowego. Rzeczywista geometria zostanie odpowiednio przycięta.
  5. Pamiętaj, że rodziny kratownic konstrukcyjnych są układem kratownicy (zasady tworzenia), ale poszczególne elementy będą działać tak, jakimi są, to jest wystąpienia rodzin belek (kategoria ram konstrukcyjnych).

Elementy tnące

  • Wycinanie elementów konstrukcyjnych nie zawsze odpowiada tej samej logice, co cięcie elementów ogólnych. Istnieje kilka opcji cięcia elementów konstrukcyjnych:
  • Dopasuj

karta Zmień> panel Geometria> Porada – działa tylko w przypadku rodzin konstrukcyjnych, w których parametr Materiał dla zachowania modelu jest ustawiony na „Stal”. Aby go użyć, będziesz potrzebować dwóch przecinających się elementów strukturalnych.

 

  • Płaszczyzny odniesienia i narzędzie utnij

Końce belek i słupów można ciąć pod pewnym kątem za pomocą Płaszczyzn odniesienia i narzędzia Dotnij (karta Zmień> panel Geometria> Wytnij). Jest to bardzo przydatne i będzie działać dla każdej belki i słupa z wyjątkiem tych z zachowaniem materiału betonowego (parametr rodziny). Możesz nawet dołączyć słupy konstrukcyjne do płaszczyzny odniesienia, tak samo jak do podłogi lub dachu.

  • Otworowanie według powierzchni

Inne standardowe narzędzia: Otwór według powierzchni (karta Architektura / Konstrukcja> Panel otworu> Wg powierzchni). Za pomocą tego narzędzia możesz dostosować otwory w swoich elementach konstrukcyjnych (belkach i słupach), ale z pewnymi ograniczeniami: zawsze będzie to otwór przelotowy i w jednym z prostopadłych kierunków przekroju poprzecznego belki / słupa.

Informacje o elementach konstrukcyjnych

Elementy konstrukcyjne, taki jak słupy czy ramy, domyślne rodziny nie zawierają materiału konstrukcyjnego, należy go wybrać z poziomu projektu. Niestety nie uzyskamy w bezpośredni sposób masy takiego elementu.

Ale mając objętość a ta jest podawana z automatu, możemy wprowadzić parametr Masa, najlepiej współdzielony (wówczas również będzie dostępny w edytorze rodzin), który automatycznie będzie przeliczał masę lub ciężar jednostkowy.

 

Używaj parametrów współdzielonych, aby utworzyć właściwości w rodzinach konstrukcyjnych, które są niezbędne do zestawienia lub oznaczenia. W przeciwnym razie informacje pozostaną     w rodzinie i nie będą miały żadnego wpływu na informacje o modelu globalnym. Rodziny domyślne nie używają parametrów współdzielonych do informacji wymiarowych, co jest szczególnie istotne w przypadku betonowych elementów konstrukcyjnych.

 

Zbrojenie

Tam, gdzie to możliwe, używaj zestawów prętów zamiast pojedynczych elementów zbrojenia:

Należy wziąć pod uwagę, że pręty mają specjalną widoczność, do której można uzyskać dostęp, wybierając pręt i ustawienia w oknie Właściwości, Grafika. W tym oknie można wybrać dla każdego widoku 2 możliwości:

  • Zobacz nieprzesłonięte. Aby zobaczyć zbrojenie elementu, który je zawiera.
  • Zobacz jako bryłowe. Aby zobaczyć zbrojenie jako bryły 3D.

Ponieważ parametr ten nie może być kontrolowany przez Szablon (dotyczy to każdego pręta), możliwym rozwiązaniem dla nich jest modyfikacja przezroczystości słupów / belek, dzięki czemu pręty są równie widoczne, jeśli wybrana opcja jest „niezasłonięta” lub nie.

Otulina zbrojenia jest kontrolowana przez parametry wystąpienia, zawierające wszystkie elementy, które mogą je domyślnie zawierać. Te kategorie elementów, które mogą być konstrukcyjne lub nie, np. ściany lub podłogi, pokażą tylko te parametry, jeśli wybrano opcję „Konstrukcyjne”, ale fundament konstrukcyjny zawsze będzie miał włączone te parametry.

Modeluj zbrojenie tylko wtedy, gdy jest to absolutnie konieczne. Zamiast tego użyj elementów szczegółów, chyba że do jakiegoś celu jest potrzebny model cyfrowy zbrojenia. Elementy zbrojeniowe przeciążają modele.

 

Widoczność

Pracuj jak najwięcej z “niskim” poziomem szczegółowości, co znacznie poprawia obsługę pliku. Aczkolwiek stwierdzenie to nie ma oczywiście zastosowania przy pracy z elementami stalowymi, które są zwykle wyświetlane jako linie.

Model analityczny można wyświetlić we wszystkich widokach. W normalnych widokach jest domyślnie wyłączony. Widoki specjalne należy tworzyć tylko dla modelu analitycznego. Przydatny może być widok, aby zobaczyć model analityczny z modelem fizycznym z przezroczystością.

Widoczność elementów analitycznych działa tak samo, jak widoczność dowolnego elementu modelu fizycznego: najpierw jest kontrolowana ogólnie za pomocą stylów obiektów a w szczególności dla każdego widoku za pomocą „VG” (nadpisania widoczności / grafiki).

 

Jeśli stosujemy cieniowanie powierzchni betonu, powinniśmy zadbać o wydrukowanie naszych rysunków za pomocą obróbki rastrowej, ponieważ wszystkie elementy adnotacji i przezroczyste granice wypełnienia pojawiają się nad cieniem powierzchni.

Użyj filtrów w swoich widokach dla powyższego cieniowania elementów, a nie ogólnego odcienia powierzchni betonu, który nie zacieni końców płyt, betonowych schodów oraz szczytów i boków ścian. Zastosowanie cieniowania powierzchni z filtrami rozwiązuje ten problem.

Wyświetl ustawienia widoczności według Dziedziny Konstrukcje

Niekonstrukcyjne ściany i podłogi zostaną ukryte. Ale nie elementy (takie jak okna czy drzwi) w nich zawarte. Elementy konstrukcyjne (belki, słupy, ściany) poniżej lub za innymi elementami (takimi jak podłogi lub ściany) pojawią się zgodnie z podkategorią Ukryte linie w odpowiedniej kategorii modelu (Style obiektów lub Nadpisania widoczności / grafiki).  Inne elementy będą wyświetlane zgodnie ze stylami obiektów, nadpisaniami widoczności / grafiki i ustawieniami zakresu widoku.

Model analityczny

Model analityczny tworzony jest jednocześnie z modelem fizycznym. Dlatego zaleca się do modelowania elementów fizycznych z wymaganą dokładnością, aby model analityczny był w miarę możliwości gotowy do obliczeń. Domyślnie dla elementów konstrukcyjnych dołączony element analityczny będzie zlokalizowany w:

  • Oś podłużna słupów
  • Oś podłużna belek
  • Górna powierzchnia podłóg
  • Centralna linia / płaszczyzna ścian

Może się zdarzyć, że konfiguracja modelu fizycznego nie będzie dokładnie pasować do modelu analitycznego, który jest wymagany do integracji z oprogramowaniem obliczeniowym. Dlatego przed eksportem należy wykonać pewne poprawki, szczególnie w przypadku wsporników połączeniowych z belkami i płytami, a także ścian i płyt podporowych. W tym celu należy kliknąć zakładkę Analiza, panel Narzędzia modelu analitycznego, Dopasowanie analityczne, aby ręcznie dopasować model analityczny. Z tego miejsca można również usuwać/wyłączać otwory, które nie są konieczne w modelu analitycznym. Nie zmienia to fizycznego modelu. Aby „zresetować” wprowadzone modyfikacje: Kliknij kartę Analiza, panel Narzędzia modelu analitycznego, Resetuj analityczny. Element powróci do pierwotnej postaci zgodności z modelem fizycznym.

Przed wyeksportowaniem modelu należy go sprawdzić: Kliknij kartę Analiza, panel Narzędzia modelu analitycznego, Weryfikacje spójności. Pojawi się seria ostrzeżeń wskazujących na możliwe błędy lub niespójności w modelu.

 

Kontrole można aktywować ręcznie lub domyślnie: Ustawienia konstrukcyjne, Ustawienia modelu analitycznego, Kontrole automatyczne. Lepiej włącz je domyślnie, gdy model jest praktycznie gotowy.

W przypadku stropów nachylonych, strop analityczny będzie nachylony tylko wtedy, gdy nachylenie zostało ustawione za pomocą strzałki nachylenia. Stropy ze zmodyfikowanymi elementami podrzędnymi będą miały dołączoną poziomą płytę analityczną.

Eksport

Połączenie modułów Integracja z programem Robot Structural Analysis i Integracja z programem Revit jest narzędziem zapewniającym dwukierunkową wymianę danych między programami Autodesk Robot Structural Analysis Professional i Autodesk Revit.

Aby pobrać rozszerzenie, użyj aplikacji Autodesk Desktop.

Za pomocą tego narzędzia można:

  • przenieść model konstrukcji z programu Revit do programu Robot lub z programu Robot do programu Revit,
  • zaktualizować model konstrukcji w jednym programie po wprowadzeniu zmian w modelu w innym programie,
  • przenieść wyniki analizy statycznej i wymagane zbrojenia obliczone w programie Robot do modelu w programie Revit.

To narzędzie umożliwia pracę na części dużego modelu konstrukcji. Można wczytać całą konstrukcję w jednym programie, wybrać część i przenieść tę część do innego programu. Można także zapisać model do pliku pośredniego (SMXX) i otworzyć go w programie Robot lub Revit.

 

 

 

Wniosek

Modelowanie konstrukcyjne w programie Revit oferuje interesujące funkcje, jeśli chodzi o ich reprezentowanie, obliczanie, ale dobre zarządzanie techniką modelowania jest kluczem do zachowania spójności modelu.

 

Autor: mgr inż. Małgorzata Gręda

BIM Implementation Manager

 

 

 

 

Wypełnij formularz

Potrzebuję dodatkowych informacji o powyższym temacie
Proszę o pilny kontakt
Proszę o prenumeratę biuletynu

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez administratora danych osobowych, tj. CADSOFT Tomasz Grzyb z siedzibą w Warszawie, przy ulicy Bema 60, NIP 5341548061, REGON 016199727 w celach marketingowych poprzez prowadzenie marketingu za pośrednictwem drogi elektronicznej...Więcej
Udowodnij, że nie jesteś botem wybierając ziemię

Zapisz się do Newslettera!